نى نى كه اين دو باغ اگر چه خوش است و خوب * زين هر دو بگذريم و بدان باغبان رويم سجده كنان رويم سوى بحر همچو سيل * بر روى بحر زان پس ما كف‌زنان رويم زين كوى تعزيت به عروسى سفر كنيم * زين روى زعفران به رخ ارغوان رويم راهى پر از بلاست ولى عشق پيشواست * تعليممان دهد كه در و بر چه سان رويم هر چند سايه كرم شاه حافظ است * در ره همان به است كه با كاروان رويم جان آينه كنيم به سوداى يوسفى * پيش جمال يوسف با ارمغان رويم « 1 » تقوا از ديدگاه عارفان اهل دل ، عاشقان حق ، آراستگان به حقيقت ، عارفان آگاه در معناى تقوا اين چنين فرموده‌اند : انْ يُطاعَ وَلا يَعْصى وَيَذْكُرَ وَلا يَنْسى وَيَشْكُرَ وَلا يَكْفُرَ « 2 » . خداوند را به حقيقت فرمان برد و از عصيان در هر برنامه‌اى بپرهيزد ، دايم به ياد محبوب باشد و به هيچ عنوان نگذارد فراموشى بر او عارض شود ، نسبت به تمام نعمت‌هاى الهى چه ظاهرى چه باطنى در مقام شكر برآيد ، يعنى هر نعمتى را در همان راهى كه دستور داده‌اند

--> ( 1 ) - مولوى . ( 2 ) - روضة الواعظين : 2 / 430 .